خداوند را شاكریم كه امسال هم مانند سال های پیش

                                    توانستیم


                  رتبه های برتر رشته های:

شعر و داستان نویسی و نشریه دیواری را در سطح منطقه 14

                                    

                                     و  رشته:
 
نشریه دیواری را در سطح استان تهران


                                                                                 را كسب كنیم.

۲ـ کلاه های پاناما در چه کشوری تولید میشود؟

الف) برزیل

ب) شیلی

ج) پاناما

د)اکوادور

۳ـ روس ها در چه ماهی انقلاب اکتبر را جشن میگیرند؟

الف) ژانویه

ب) سپتامبر

ج) اکتبر

د) نوامبر

۴ـ اسم شاه جرج سوم چه بود؟

الف) ادر

ب) آلبرت

ج) جرج

د) مانوئل

۵ـ نام جزایر قناری در اقیانوس آرام از کدام حیوان گرفته شده؟

الف) قناری

ب) کانگارو

ج) توله سگ

د) موش

۱ـ جنگ صد ساله در واقع ۱۱۶ سال طول کشید (۱۳۳۷ـ۱۴۵۳)

۲ـ کلاه پاناما در اکوادور تولید میشه

۳ـ انقلاب اکتبر در ماه نوامبر جشن گرفته میشه

۴ـ اسم شاه جرج .آلبرت بوده که بعد از به سلطنت رسیدن به جرج تغیر یافت

۵ـ توله سگ .اسم لاتین آن

insularia canaria یعنی جزایر توله سگ

اگه خوشتون اومد نظر بدین.

فقط یک قدم

حاج آقا؛ سلام!
من از شما خواهش مى‏كنم نامه مرا بخوانید و جز خواندن این نامه انتظار دیگرى از شما ندارم. حاج آقا! از این‏كه وقت شما را مى‏گیریم، مرا ببخشید.
من بچه ملایرم، دانشجوى ورودى همین ترم. هنوز هم با دانشگاه چندان آشنا نشده‏ام. جریانى براى من اتّفاق افتاده كه دوست دارم براى شما تعریف كنم.
حدود یك سال پیش در محله ما و در همسایگى ما خانواده‏یى بودند كه خدا تنها یك دختر به آن‏ها داده بود. پدر خانواده عمرش را به شما داد و مادر هم پس از مدتى زن یك مرد نهاوندى شد و از ملایر رفت نهاوند.
این دختر كه حدود هیجده سال از عمرش مى‏گذشت در ملایر به دایى‏هایش سپرده شد. دایى‏ها آدم‏هاى بى‏مسؤولیتى بودند و توجهى به این دختر جوان نداشتند.
او رها شد در كوچه و خیابان. دخترى بى‏سر و سامان بدون سرپرست دُرست و حسابى! من مدتى او را زیر نظر داشتم. مى‏دیدم كه جوان‏هاى محله چطور سر راهش را مى‏گیرند، ده‏ها متلك بارش مى‏كنند و مزاحمش مى‏شوند. با خود گفتم: «فلانى، غیرتت كو؟ جوانمردى ات كجاست؟»
دلم مى‏خواست او را از این وضع نجات بدهم، امّا راهش را نمى‏دانستم. خیلى فكر كردم تا بالاخره تصمیم گرفتم با او ازدواج كنم در حالى كه آه در بساط نداشتم. نه پول و پله‏یى در كار بود. نه خانه و زندگى مرتبى...
او هم نه ثروتى داشت كه به آن دل ببندم و نه زیبایى و وجاهتى كه چشمم را پر كند. هیچ! خدا شاهد است فقط و فقط قصدم نجات او بود.
با پدر و مادرم موضوع را مطرح كردم، به شدت با آن مخالفت كردند، امّا من كه سرنوشت این دختر را تباه مى‏دیدم، نمى‏توانستم دست روى دست بگذارم و به سادگى از این ماجرا بگذرم هر چند آنان طردم كنند.
در یك محله مخروبه شهر یك زیر پله‏اى اجاره كردم به ماهى هشتصد تومان، او را عقد كردم و بى‏هیچ تشریفاتى بردم به خانه بخت!!
نه كسى ازدواج ما را تبریك گفت و نه كسى سر به خانه ما زد...
چیزى نگذشت كه همسرم به شدت مریض شد و من در رشته مهندسى... با بالاترین رتبه قبول شدم. دغدغه ورود به دانشگاه همراه شد با بیمارى این زن مظلوم كه گوشه خانه افتاده بود و من پولى براى مداوایش نداشتم. به هر كه مى‏شناختم رو انداختم تا توانستم دویست و پنجاه هزار تومان فراهم كرده و صرف درمان همسرم كنم. الان چند روزى است كه به دانشگاه آمده‏ام، اسم نویسى و انتخاب واحد كرده‏ام...
امّا فكر بیمارى غریب كه عنوان همسرى مرا به یدك مى‏كشد و صدها كیلومتر با من فاصله دارد، لحظه‏اى رهایم نمى‏كند. قرض، بدهى گلویم را فشرده و كلاس‏هاى درس دارند شروع مى‏شوند. من چه كنم؟